You can edit almost every page by Creating an account. Otherwise, see the FAQ.

Club Brugge - Anderlecht (2002)

Uit EverybodyWiki Bios & Wiki
Ga naar:navigatie, zoeken

Club Brugge - Anderlecht op zaterdag 7 december 2002, onder Belgische voetbalsupporters en sportjournalisten notoir als de Match van de Schande[1], was een voetbalwedstrijd tussen de Belgische aartsrivalen Club Brugge en RSC Anderlecht, berucht als één van de meest vileine duels in de Belgische voetbalgeschiedenis. Scheidsrechter Frank De Bleeckere toonde 8 gele en 3 rode kaarten.[2]

De wedstrijd draaide uit op een ordinaire veldslag. Het spel werd meermaals onderbroken door verschillende (opzettelijke) zware overtredingen of spelbederf. De Bleeckere omschreef het duel als zijn moeilijkste ooit, maar hij zag het ook als een scharniermoment voor zijn latere carrière als internationale topscheidsrechter.[3]De wedstrijd werd gespeeld in het Jan Breydelstadion te Brugge en was onderdeel van de tiende speeldag in het seizoen 2002/03. Club Brugge won uiteindelijk met 2-1, nadat het vlak voor affluiten van de eerste helft op achterstand was gekomen.

Voorbeschouwing[bewerken]

Hoewel alle wedstrijden tussen Club Brugge en RSC Anderlecht intens beladen zijn, had deze ontmoeting reeds vroeg in de jaargang autoritair leiderschap in de klassering als voornaamste inzet. Vooraf voerde Club Brugge de klassering aan. Bij winst zette de ploeg zijn grootste rivaal op 11 punten.[4] Aangezien de wedstrijd eerder naar een andere datum werd verplaatst, hadden beide teams al 14 competitiewedstrijden gespeeld. De oorspronkelijke datum was 27 oktober 2002. De voorgaande duels hadden duidelijk gemaakt dat Club Brugge en Anderlecht zouden strijden om de landstitel, alhoewel ook kleinere teams als Sporting Lokeren, Lierse en STVV een boerenjaar hadden en op dat moment verrassend hoog in de klassering vertoefden, in de buurt van aartsrivalen Brugge en Anderlecht.[5]

Wedstrijdverloop[bewerken]

Eerste helft[bewerken]

Beide teams traden aan in een opstelling met viermansdefensie, twee controlerende middenvelders en een aanvalsdriehoek - een zogeheten 4-3-3. De eerste helft werd grotendeels gedomineerd door Anderlecht, dat met diepe spits Nenad Jestrović en vooral flankaanvaller Aruna Dindane voor gevaar probeerde te zorgen. Hun pogingen tot doelgevaar bleven echter zonder succes. Anderlecht wist daarna enkele kansen af te dwingen, maar deze resulteerden niet in doelpunten. Club Brugge kwam aanvankelijk goed uit de verf, maar deemsterde nadien weg. Het creëerde weinig doelgevaar en leed frequent balverlies op het middenveld. Later herstelde Brugge enigermate het evenwicht, hoewel Anderlecht over het algemeen de betere ploeg was.

Na een kwartier lieten beide teams zich voor het eerst fysiek gevoelen. Het kwam tot bitsige duels met veel strijd op het middenveld. Gert Verheyen sloeg eerst flagrant in het gezicht van Walter Baseggio en daarna Olivier Deschacht. Verheyen glipte in beide gevallen door de mazen van het net en kreeg dus geen kaart. Deschacht noemde Verheyen twee jaar later een 'matennaaier' omdat hij hem vermeend een gele kaart had aangesmeerd.[6] Anderlecht-aanvoerder Glen De Boeck stond bij rechtstreekse duels tegenover aanvaller Sandy Martens, wat na twintig minuten resulteerde in een opstootje waarbij de kemphanen werden omringd door hun ploegmaats. De Bleeckere compenseerde en bestrafte zowel Martens als De Boeck met geel. Op het half uur ontving Birger Maertens een rode kaart wegens natrappen op Jestrović. Anderlecht benutte het numerieke voordeel optimaal. Vlak voor het rustsignaal bracht Anderlecht-verdediger Bertrand Crasson zijn ploeg met een kopbal op voorsprong.

Tweede helft[bewerken]

Trond Sollied wisselde bij de rust zijn ervaren flankaanvaller Verheyen, die met een rode kaart flirtte. Hij bracht met Sergey Serebrennikov een extra middenvelder tussen de lijnen, wat de branie verder aanhitste. Waar in de eerste helft nog kansen volgden uit een nauwgezette opbouw, werden de supporters tijdens de tweede helft getrakteerd op een ware knokpartij met veelal zware overtredingen. Deze waren ongelijksoortig van aard, gaande van spelbederf tot zelfs bewuste wraakacties. In minuut 50 achtte Jestrović zijn moment gekomen en vertolkte hij even de hoofdrol. Hij probeerde een strafschop te versieren door theatraal neer te gaan in het zestienmetergebied. Hoewel zijn tegenstander Philippe Clement daadwerkelijk aan het shirt van Jestrović had getrokken, beoordeelde De Bleeckere de fase als een fopduik. Vermoedelijk dacht De Bleeckere dat Jestrović te opzichtig aan Clement ging hangen zodat hij gemakkelijk kon vallen. Jestrović had al geel en werd dus uitgesloten. Slechts een minuut later beging De Boeck een overtreding op Andres Mendoza. Hij keek op zijn beurt ook tegen een tweede geel karton aan.

Door de uitsluiting van Jestrović en De Boeck telde Anderlecht nog 9 spelers. Crasson nam de aanvoerdersband over van De Boeck. Brugge kwam terug in de wedstrijd, maar dit ging niet "ten koste" van het agressieve spelbeeld. Anderlecht raakte gefrustreerd, wat leidde tot venijnige overtredingen. Twee minuten na de veelbesproken strafschopfase tackelde Aruna stevig door op Nastja Ceh. De Ivoriaanse aanvaller werd op het matje geroepen door De Bleeckere, die hem bestrafte met geel. Anderlecht-trainer Hugo Broos greep in en haalde Aruna naar de kant. In zijn plaats kwam Marc Hendrikx, die het middenveld versterkte. Hendrikx liet zich meteen opmerken door Peter Van der Heyden een elleboogstoot uit te delen. De Bleeckere gaf Hendrikx een gele kaart, tot woede van de Brugse aanhang. De beslissing van De Bleeckere wekte bij Brugge de indruk dat hij het niet aandurfde om Anderlecht met maximaal 8 spelers te laten doorspelen.

Vijf minuten later lukte Olivier De Cock de gelijkmaker middels een vluchtschot vanop circa 25 meter in de linkerbenedenhoek. Met een man meer wist Brugge te profiteren en de scheve situatie alsnog recht te zetten. Een kwartier voor het einde trapte Clement zijn ploeg naar de zege, op aangeven van Mendoza. Voorafgaandelijk aan het doelpunt had De Bleeckere een overtreding op Yves Vanderhaeghe niet gefloten. Toen Mendoza reeds in balbezit was op de rand van het zestienmetergebied, besloot Vanderhaeghe zich te revancheren op "dader" Serebrennikov. De Bleeckere kwam terug op het incident en aldus keek Vanderhaeghe tegen een geel karton aan. Na het doelpunt van Clement consolideerde Brugge en sloot het duel winnend af. Brugge was vanaf dat ogenblik officieel herfstkampioen en bemachtigde dat seizoen het twaalfde landskampioenschap in de clubgeschiedenis.

Nasleep[bewerken]

Frank De Bleeckere werd na afloop van de wedstrijd belaagd door boze Anderlechtsupporters, die met onopgeloste vragen achterbleven betreffende de wedstrijdleiding. Men gooide stenen door de autoruit van De Bleeckere.[7] De scheidsrechter werd verweten zich te veel aan compensatie te hebben besteekt, een bemerking die ook trainer Hugo Broos had.

Tien jaar na de feiten confronteerde de Vlaamse betaalzender Sporting Telenet de hoofdrolspelers van toen met het verleden. De reportage kreeg de titel Club Brugge-Anderlecht 2002: Stampen En Stoempen, verwijzend naar de vele overtredingen en het algehele felbevochten spel van beide teams. Spelers Gert Verheyen en Glen De Boeck vertelden tijdens de reportage over hoe zij de wedstrijd beleefden, maar ook toenmalig Anderlecht-trainer Hugo Broos kwam nog een laatste keer terug op enkele van zijn uitspraken over De Bleeckere. De Boeck stoorde zich mateloos aan De Bleeckeres gebrek aan empathie voor de wedstrijd en verwees naar "futiliteiten die door De Bleeckere overdreven werden bestraft in vergelijking met de vele zware overtredingen". Frank De Bleeckere bedankte voor deze reportage en verklaarde niks over de wedstrijd kwijt te willen.

Wedstrijddetails[bewerken]


7 december 2002
15:00 (UTC+2)
Jupiler League 2002-03
Club Brugge 2 – 1 RSC Anderlecht Jan Breydelstadion, Brugge
Toeschouwers: 26.305
Scheidsrechter: Frank De Bleeckere
De Cock Goal 63'
Clement Goal 76'
Crasson Goal 45'
Club Brugge
RSC Anderlecht
Club Brugge:
GK 1 Vlag van België Dany Verlinden Aanvoerder
RB 2 Vlag van België Olivier De Cock
CB 26 Vlag van België Birger Maertens Weggestuurd 33'
CB 6 Vlag van België Philippe Clement
LB 5 Vlag van België Peter Van der Heyden
CDM 3 Vlag van België Timmy Simons
RCM 8 Vlag van België Gaëtan Englebert
LCM 14 Vlag van Tsjechië Nastja Ceh 83'
RW 7 Vlag van België Gert Verheyen 46'
CF 18 Vlag van Peru Andres Mendoza 89'
LW 11 Vlag van België Sandy Martens Kreeg geel
Wisselspelers:
CM 16 Vlag van Oekraïne Sergey Serebrennikov 46'
CM 27 Vlag van België Karel Geraerts 83'
CF 24 Vlag van België Tim Smolders 89'
Coach:
Vlag van Noorwegen Trond Sollied
RSC Anderlecht:
GK 25 Vlag van Tsjechië Daniel Zitka
RB 16 Vlag van België Bertrand Crasson Kreeg geel
CB 5 Vlag van België Glen De Boeck Aanvoerder Kreeg geel 50'
CB 30 Vlag van Finland Hannu Tihinen Kreeg geel
LB 33 Vlag van België Olivier Deschacht 83'
RCM 6 Vlag van Polen Michał Żewłakow
CDM 4 Vlag van België Yves Vanderhaeghe Kreeg geel
LCM 10 Vlag van België Walter Baseggio
RW 18 Vlag van Zuid-Korea Seol Ki-Hyeon Kreeg geel
CF 8 Vlag van Servië Nenad Jestrović Kreeg geel 50'
LW 26 Vlag van Ivoorkust Aruna Dindane Kreeg geel 58'
Wisselspelers:
CM 16 Vlag van België Marc Hendrikx 58' Kreeg geel
CF 20 Vlag van België Gilles De Bilde 83'
Coach:
Vlag van België Hugo Broos

Zie ook[bewerken]


Dit artikel "Club Brugge - Anderlecht (2002)" is uit Wikipedia. De lijst van zijn auteurs is te zien in zijn historische   en/of op de pagina Edithistory:Club Brugge - Anderlecht (2002).



Read or create/edit this page in another language[bewerken]