You can edit almost every page by Creating an account. Otherwise, see the FAQ.

Jan De Winter (beeldend kunstenaar)

Uit EverybodyWiki Bios & Wiki
Ga naar:navigatie, zoeken


Jan De Winter (beeldend kunstenaar)
Persoonsgegevens
Volledige naam Jan De Winter
Geboren 16 juli 1936
Overleden 13 augustus 2020
Geboorteland België
Beroep(en) beeldend kunstenaar, cartoonist, leraar, houtsnijder
Signatuur Signatuur
Oriënterende gegevens
Jaren actief begin jaren '60 - 2020
Stijl(en) modernisme
Portaal:  kunst & cultuur

Jan De Winter (Mechelen, 16 juli 1936 - Tremelo 13 augustus 2020) was één van de meest getalenteerde en authentieke beeldende kunstenaars van Mechelen.

Zijn werk valt niet goed onder te brengen in een van de bekende kunststromingen. Het is een soort surrealisme maar toch ook geen weergave van de harde reële wereld.

Leven en werk[bewerken]

Jan De Winter was meer dan alleen maar een kunstenaar. Zijn maatschappelijk engagement reikt verder dan zijn artistiek werk. Hij bond de strijd aan met het establishment en ging in tegen het slappe cultureel beleid van Stad Mechelen. Hierbij schoot hij al eens zijn doel voorbij, maar Don Quichote als hij was, gaf hij nooit de strijd op.

Hij trok op 14 jarige leeftijd naar de Academie voor Beeldende Kunsten in Mechelen. Daar werd al snel duidelijk dat Jan een groot talent was. Na een onderbreking (legerdienst, stichten gezin,…) vervolmaakte hij zijn opleiding aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten te Antwerpen. Nog later ging hij zelf lesgeven in de kunstacademies van Molenbeek en Anderlecht. Eindelijk kon zijn leven starten als professioneel kunstenaar.

Als medeoprichter van het gerenommeerd cultuurcafé ‘Herten Aas’ in de jaren ’60 gaf hij het Mechelse kunstlandschap mee kleur en inhoud. Vanuit deze scene ontstonden de Dijlefeesten één van de eerste gratis festivals van Vlaanderen.

In de loop van de jaren ’70 neemt de maatschappijkritiek de bovenhand. Zijn schilderijen worden bevolkt met kleine mensjes die verbonden zijn met navelstrengen en gevangen zitten in het systeem. Hieraan ontsnappen is hier moeilijk.

Omstreeks ’80 loopt deze periode ten einde na een confrontatie met het werk van de Engelse kunstenaar Malcom Poynter.

Jan bant de uitleggende boodschap en overdadige compensatie en keert terug naar de essentie van het verhaal.

In zijn latere werken komt hij tot een wat cryptische vertelling waarin diverse jeugdherinneringen figureren. Levenswijsheid, melancholie en humor gaan hier hand in hand. Het plezier van vertellend schilder primeert in deze levensgrote cartoons.

Veelzijdig kunstenaar[bewerken]

Jan De Winter was naast kunstschilder ook cartoonist, scenograaf, kostuumontwerper, performer en houtsnijder.

Cartoons[bewerken]

Humor was voor Jan steeds belangrijk. Sinds 1970 tekende hij al cartoons, die signeerde hij onder de naam ‘DUNCAN’. Sommige van zijn cartoons beelden louter komische situaties uit, andere hebben een meer kritische inslag. Zoals spotprenten over het apartheidsregime in Zuid-Afrika.

“Door hun eenvoud van voorstelling moeten de cartoons op een directe manier bevattelijk zijn voor de toeschouwer”, aldus Jan.

Toneel en beeldvorming[bewerken]

De beeldvorming bleef niet alleen bij tekenen en schilderen. Zo verzorgde hij meermaals voor de ‘Balletacademie van Brabant’ onder leiding van Monika Pauwels het toneelbeeld en lichtregie.

Onder de regie van René Verreth van het MMT creëerde hij het toneelbeeld en het kostuumontwerp voor o.a. ‘De Aardemakers’ en ‘De Zoon van de Schrijnwerker’.

Performer[bewerken]

De eerste vorm van performance uitte zich door action painting op een levend model in 'Fesjen’ op de vismarkt te Mechelen.

Jan was een compromisloos kunstenaar, honderd procent puur sang, rechtuit, ongeremd, gedreven en maatschappijkritisch. Zo zou hij een werk in zee gooien en verbrandde hij een eigen werk voor de deuren van het Mechelse Cultuurcentrum uit protest voor het oubollig cultuurbeleid van de stad.

Affiches[bewerken]

Uit sociaal engagement ontwierp Jan verscheidene affiches voor maatschappijkritische organisaties zoals Amnesty International, Elcker-Ik, …

Prijzen en onderscheidingen[bewerken]

  • 1968   Laureaat ‘De Jonge Vlaamse Schilder’
  • 1970   ‘Prijs Bernaerts’
  • 1972   ‘Prijs Engelen’, Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten, Antwerpen
  • 1972   Laureaat ‘Koopalprijs voor Schilderkunst, Ministerie van Nederlandse Cultuur
  • 1973   Provinciale Premie voor Plastische Kunst en Schilderkunst, Antwerpen
  • 1977   Provinciale Premie voor Plastische Kunst en Schilderkunst, Antwerpen
  • 1978   Tweejaarlijkse Prijs van de Vlaamse Humor – zilveren medaille
  • 1980   ‘Europa-Prijs voor Schilderkunst’, zilveren medaille, Oostende
  • 1981   ‘The Free Event Price’, The Yomiuri International Cartoon Contest, Tokio, Japan
  • 1981   Tweejaarlijkse Prijs van de Vlaamse Humor – zilveren medaille
  • 1983   ‘Vredescartoonale’, algemeen laureaat en een eervolle vermelding, Kortrijk
  • 1985   Beste Belgische inzending ‘Eurokartoenale’, Kruishoutem
  • 1986   Keverprijs van de Vlaamse Cartoonistenvereniging, Heusden- Zolder
  • 1987   Prijs ‘De Brave Engel’, 10de Internationale Cartoonale, Beringen
  • 1987   Twee eervolle vermeldingen ’10 jaar kartoenale’, Bornem
  • 1987   Diploma ‘l x Mostra Internazionale Del Umorostico Sportivo’, Ancona, Italië

Werken in openbare collectie[bewerken]

Werken[bewerken]

Bibliografie[bewerken]

  • Retrospectief Jan De Winter ‘Homo Sapiens op weg’ (2000)
  • Niet van gisteren. Een generatie kunstenaars, uitgegeven door CC Mechelen (2010)
  • Man Onderweg. (2010)

Externe links[bewerken]

Referenties[bewerken]


Dit artikel "Jan De Winter (beeldend kunstenaar)" is uit Wikipedia. De lijst van zijn auteurs is te zien in zijn historische   en/of op de pagina Edithistory:Jan De Winter (beeldend kunstenaar).



Read or create/edit this page in another language[bewerken]