You can edit almost every page by Creating an account. Otherwise, see the FAQ.

MatriXmethode

Uit EverybodyWiki Bios & Wiki
Ga naar:navigatie, zoeken

De MatriXmethode is een interventietechniek bij mentale en psychische problemen. De methode richt zich op het blijvend oplossen van angsten, trauma’s, emotionele problemen, onverklaarbare (pijn)klachten, moeite met informatie onthouden, vol hoofd, burn-out en stress.

Geschiedenis[bewerken]

De methode is in 1991 ontwikkeld door Ingrid Stoop en is in de loop der jaren verder doorontwikkeld. Stoop werkte aanvankelijk in het bankwezen, maar verdiepte zich in de orthomoleculaire geneeskunde toen haar moeder op jonge leeftijd ziek werd. Omdat ze gefascineerd raakte door de processen die zich in het hoofd van mensen afspeelden, richtte zij zich vervolgens op neurolinguïstisch programmeren en op The Work van Byron Katie. Ze kwam tot de conclusie dat aan ieder mentaal probleem een negatief opgeslagen fragment ten grondslag ligt, en dat de enige die dit kan oplossen de persoon zelf is. De gedachte die hieraan ten grondslag ligt, is dat een oplossing die een ander bedenkt, vrijwel nooit de oplossing is die de persoon zelf zou bedenken. Op die grondslag is ze mensen gaan helpen om van hun angsten, trauma’s of andere problemen uit het verleden of vrees voor de toekomst af te komen.

Onderscheid[bewerken]

De methode onderscheidt zich van andere behandelvormen voor mentale en psychische problemen door mensen daarover niet te laten praten, maar door ze met gerichte vragen hun eigen beleving ervan te laten neutraliseren en zo de lading eraf te halen. Deze aanpak is gebaseerd op het gegeven dat mensen fragmenten van negatieve ervaringen in de vorm van plaatjes, geluiden, gevoelens, smaken, geuren en gedachten opslaan in hun lange termijn geheugen. Door alle zintuigen te gebruiken, worden de triggers van zo’n negatieve situatie weggenomen. De persoon in kwestie laat dus zelf zijn probleem verdwijnen. Hij hoeft daarbij niet de inhoud van dit probleem te delen met de professional. De vraag of de persoon er niet over wil, durft, kan of mag praten, vormt hierdoor geen hindernis. Bovendien betekent deze werkwijze dat de professional niet emotioneel wordt belast met de probleemverhalen die hij van zijn cliënten hoort.

Accreditatie[bewerken]

De trainingen van de MatriXmethode zijn geaccrediteerd met diverse PE-punten, namelijk van: KNMG (25 PE-punten), Landelijke Vereniging POH-GGZ (30 PE-punten), Registerplein (48 PE-punten), SKJ Kwaliteitsregister Jeugd (48 PE-punten), V&VN (30 PE-punten), ABSG (30 PE-punten).

== Trainers Toepassing van de MatriXmethode is voorbehouden aan hbo- en wo-professionals die werken met mensen met mentale en psychische problemen, specifiek in de zorg, de jeugdzorg en het maatschappelijk werk. In de basistraining (totale tijdbelasting 26 uur) krijgen zij uitleg over de methode en leren zij deze in de praktijk toepassen. De basistraining vormt de eerste stap naar aanvullende modules en leergangen. De trainingen zijn sinds 2020 ook online te volgen, met praktische oefendagdelen onder begeleiding van MatriXtrainers. Verder is voorzien in jaarlijkse nascholing en intervisiemomenten.

Wetenschappelijke onderbouwing[bewerken]

Om een eerste aanzet te geven tot wetenschappelijke onderbouwing van de methode heeft het MatriXmethode Instituut Rieteke Hut, ACT coach en trainer, benaderd om als basis voor haar masterscriptie gezondheidspsychologie aan de Open Universiteit een kwalitatief onderzoek te verrichten naar de MatriXmethode. Zij deed dit met als onderzoeksbegeleidster dr Marjan Nijkamp, universitair docent bij de vakgroep gezondheidspsychologie van de Open Universiteit. Dit onderzoek is bedoeld om de opmaat te vormen naar erkenning van de MatriXmethode als een evidence based interventie, onderbouwd met wetenschappelijke kennis en getoetst door middel van methodologisch verantwoord wetenschappelijk onderzoek. Als aanzet hiertoe is voor de masterstudie van Hut gekozen voor een reductionistische aanpak waarbij wordt ingezoomd op één toepassingsgebied van de MatriXmethode, namelijk de verwerking van traumagerelateerde herinneringen en toekomstbeelden met behulp van de MatriXmethode. Dit maakt het mogelijk om tot een systematische en doelgerichte beschrijving te komen van de te bedienen doelgroep, waarbij de te beschrijven (sub)doelen zo smart mogelijk kunnen worden geformuleerd. De centrale vraagstelling in het onderzoek van Hut was: ‘Wat is volgens de ontwikkelaar en de MatriXpractitioners de werkwijze van de MatriXmethode bij de verwerking van traumagerelateerde herinneringen en toekomstbeelden?’. Bij de toepassing van de MatriXmethode op de verwerking van trauma’s vormen twee basismodellen die Stoop ontwikkelde het uitgangspunt: het MatriXwerkmodel en het MatriXemotiemodel. Het werkmodel veronderstelt dat herinneringen en toekomstbeelden of -scenario’s al zijn opgeslagen in het lange termijn geheugen met een positieve, neutrale of negatieve lading. De negatieve herinneringen of toekomstbeelden vormen de hulpvraag van de cliënt. Tijdens de coaching worden ze naar het werkgeheugen gehaald om ze met behulp van MatriXvragen te kunnen ontladen. Het emotiemodel maakt een onderscheid tussen verleden, heden en toekomst. De beleving van de cliënt in het nu vormt het aangrijpingspunt om de perceptuele en cognitieve beleving van de traumagerelateerde herinnering of toekomstbeeld bij de cliënt te veranderen en zo te ontladen.


Dit artikel "MatriXmethode" is uit Wikipedia. De lijst van zijn auteurs is te zien in zijn historische   en/of op de pagina Edithistory:MatriXmethode.



Read or create/edit this page in another language[bewerken]