You can edit almost every page by Creating an account. Otherwise, see the FAQ.

Vera Schrader Catz

Uit EverybodyWiki Bios & Wiki
Ga naar:navigatie, zoeken

Vera Schrader Catz[bewerken]

Vera Schrader (16 juni 1927 - 15 juli 1984) was een Nederlandse meubelontwerper en architect.

Vroege leven

Vera Schrader werd op 16 juni 1927 in Amsterdam geboren als dochter van een advocaat en een moeder die betrokken was bij Bauhaus-architectuur. Ze ging naar het Vossius Gymnasium en studeerde aan de nu Gerrit Rietveld Academie (voorheen Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs.) voordat ze van 1950 tot 1984 als zelfstandig architect werkte bij Vera Schrader plus Partners.

De Stijl

Toen Vera Schrader begon studeerde ze bij en werkte ze later samen met Gerrit Rietveld, bekend om zijn lidmaatschap van De Stijl. Een kunstenaarscollectief bestaande uit o.a. Piet Mondriaan en Theo van Doesburg.

Carrière

Ze had in die tijd haar studie gevolgd om een ​​onafhankelijke architect te worden, dat later resulteerde in haar werk voor de Leeser-winkels Amsterdam, RAF Hifi-winkels Amsterdam, Koninklijke Emballage Industrie Van Leer B.V. Amstelveen, eigen woonhuis in Amstelveen en meerdere andere huizen ook in Amstelveen, de Arnhem Bibliotheek en de verbouwingsplannen voor de Citroëngarage aan het Stadionplein voor het Olympisch Stadion in Amsterdam. Scholen, bibliotheken en andere projecten ontworpen door Vera Schrader in Zeeland: Scharendijke, Ellemeet en Looperskapelle, Burgh-Haamstede en Zonnemaire. Een heringerichte boerderij in Wognum Noord-Holland. Een huis achter het Amstel Hotel, Tulpstraat 8, VWO Het Casimir Lyceum Amstelveen. Een lagere school, de vroegere Willemsparkschool in Amsterdam. Een huisontwerp met zonnepanelen ontworpen en gebouwd in Florida VS, en een ander huisplan ontworpen voor een huis in 1978 in Cleveland VS.

Een ontworpen en van beton gebouwde woonboot, woonark met glazen wand aan de Dacostakade te Amsterdam, later verplaatst naar Nederhorst den Berg naast de Vecht, en nog meerdere projecten.

Gerrit Rietveld

Voor haar carrière als architect en meubelontwerpster studeerde ze bij, en werkte ze later samen met, architect en meubelontwerper Gerrit Rietveld, bekend ondermeer om zijn iconische rood-blauwe stoel ontwerp. Een van de door Gerrit Rietveld goedgekeurde maar door Vera Schrader ontworpen tafels die destijds bij de Bijenkorf werden verkocht, werd later ook daadwerkelijk aan haar toegewezen en toegeschreven. Er is weinig bekend over deze samenwerking tussen Vera Schrader en Gerrit Rietveld, maar onderzoekers van onder meer Adams Auctions Amsterdam in 2016 naar de herkomst vonden een foto van haar thuis met de nu bekende Rietveld Schrader-tafel: waarvan nog maar twee bekende exemplaren over zijn, de RIETVELD - VERA SCHRADER Tafel: Een houten tafel, in wit en zwart gelakt multiplex delen met houten palen. Eind jaren '70 opnieuw gelakt in de originele kleuren.


Een andere connectie met haar ontwerperstatus zijn de prototypes van meubels en stoelen die later op foto's van mode en design maandblad Avenue september 1970 te vinden zijn van een reportage van haar eigen ontworpen en gebouwde huis in Amstelveen. Deze tafels en stoelen zijn ontworpen door Marcel Breuer en Le Corbusier. Sommige stoelen zijn pre-productie Bauhaus prototype ontwerp modellen met het gewilde collector items jaren twintig zwarte autokap canvas materiaal, en kunststof canvas rugleuningen en stoelzittingen. Deze Bauhaus-prototypes werden geërfd van haar moeder en wezen op haar vroege kennismaking en connectie met minimalistisch ontwerp als De Stijl, Bauhaus en Rietveld.

Stijl en filosofie

Een belangrijk kenmerk van haar, destijds strenge hardcore en minimalistisch ontwerp, was de diagonale lijn die door veel van haar ontwerpen terugkeerde. De filosofie achter het gebruik van deze diagonale lijn die door de ruimte snijdt ligt in de optimalisatie van diezelfde ruimte zoals die ook werd gebruikt in de Piramide van Gizeh. Een ander belangrijk stijlkenmerk was de afwezigheid van kleuren. Vera Schrader streefde naar een minimale verstoring van het leven zelf door onnodig design, aangezien haar filosofie was dat het de mensen zelf dienden te zijn, wonend, werkend en spelend, die het beeld van omgeving en gebruiker tot een geheel maakten. Veelal ging dat gepaard met diagonale halve muren dwars door de ruimten met daarin vierkante doorkijkgaten, om die interactie tussen ontwerp en gebruiker te initieren, te optimaliseren. De mensen zelf waren nodig om het beeld compleet te maken. Als resultaat en in het verlengde van dit ontwerpidee, werden er geen planten in haar vroege werk opgenomen om diezelfde filosofie te benadrukken. Eenvoud in de bouw was het sleutelwoord. Eerst beïnvloed door de De Stijl-beweging, en later beïnvloed door bevriende ontwerpers zoals Frans Molenaar, Gijs Bakker en bevriende Geometrisch abstracte kunstenaars vertegenwoordigd door galerie Riekje Swart in Amsterdam, zoals Ad Dekkers, Jan Dibbets, Ewerdt Hilgeman, Peter Struyken, Carel Balth en François Morellet, vormgever Eelco Bos, architect W.A. Ulrich en ZERO-beweging kunstenaars beïnvloedde haar tot de ontplooiing tot een conceptuele 'less is more'-architect. Deze contacten die ze opdeed bij De Stijl en haar vrienden uit deze kunstbeweging van Galerie Riekje Swart gaven haar later de kans om ook in binnen- en buitenland te exposeren.


Dit artikel "Vera Schrader Catz" is uit Wikipedia. De lijst van zijn auteurs is te zien in zijn historische   en/of op de pagina Edithistory:Vera Schrader Catz.



Read or create/edit this page in another language[bewerken]