Welcome to EverybodyWiki 😃 ! Nuvola apps kgpg.png Log in or ➕👤 create an account to improve, watchlist or create an article like a 🏭 company page or a 👨👩 bio (yours ?)...

Otto Bekius

Uit EverybodyWiki Bios & Wiki
Ga naar:navigatie, zoeken


Otto Bekius
Otto Bekius
Otto Bekius
Bijnaam Roy
Geboren 22 mei 1925
De Bilt
Overleden 21 augustus 2014
Victoria (Brits-Columbia), Canada
Rustplaats Britsum, Friesland
Land/zijde Vlag van Nederland Nederland
Onderdeel Artillerie van de Koninklijke Landmacht
Dienstjaren 1945 -1956
Rang Nl-landmacht-kapitein ritmeester.svg Kapitein
Eenheid Artillerie
Slagen/oorlogen Tweede Wereldoorlog,
Onderscheidingen Verzetsherdenkingskruis
Ander werk Onderdeel van de Binnenlandse Strijdkrachten Zuid-Holland, Strijdend Onderdeel 1944 - 1945

Otto Bekius (De Bilt, 22 mei 1925 - Victoria (Canada), 21 augustus 2014) , was een Nederlandse kapitein der Artillerie, die als verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog opereerde in Rotterdam.

Biografie[bewerken]

Otto Bekius was het oudste kind in het gezin. Hij volgde zijn opleiding aan de Hogereburgerschool. Zijn vader Nicolaas Bekius (1900-1978) was sergeant 1e klas en werkzaam bij het Nederlandse leger, bij het 2e Regiment Genietroepen, en heeft in 1940 de Strijd om de Maasbruggen in Rotterdam met zijn manschappen verdedigd.

Oorlogsjaren[bewerken]

Na de HBS was Otto Bekius begonnen aan een studie aan de Hogere Zeevaartschool , maar hij kon deze studie niet voortzetten vanwege de oorlog. Hij besloot toen om zich aan te sluiten bij het Verzet in de Tweede Wereldoorlog te Rotterdam.

Gedurende de jaren 1944 en 1945 was hij onderdeel van het Strijdend Gedeelte Binnenlandse Strijdkrachten in Rotterdam, hij werd opgeleid in Huize Padua [1]. De verzetsgroep overviel onder andere distributiekantoren voor voedselbonnen.[2]

Hij wist ternauwernood aan arrestatie te ontkomen toen de Duitsers een inval deden in zijn ouderlijk huis. Bekius wist te ontsnappen in zijn ondergoed door aan de achterkant van de woning over hekken te klimmen en via de buren, weer aangekleed, - met geleende kleding - aan de voorkant te ontsnappen. Nadien zette hij ondergedoken zijn verzet verder.

Tijdens de hongerwinter werd zijn 10-jarige jongere zusje Tjitske ondergebracht bij een boer op het Groninger platteland. Zijn vader, die na de ontbinding van het Nederlandse leger commandant werd bij de brandweer voor de Rechter Maasoever in Rotterdam, werd gearresteerd in 1945 en naar een gevangenenkamp in Duitsland gebracht [3]; na de oorlog zou hij heelhuids uit gevangenschap terugkeren.

Onderscheidingen[bewerken]

  • Voor zijn activiteiten bij de Binnenlandse Strijdkrachten ontving Otto Bekius het Herinneringsinsigne Binnenlandse Strijdkrachten 1944-1945 (HiBS).
  • In 1984 werd hem tevens het Verzetsherdenkingskruis (VHK) toegekend.

Na de Tweede Wereldoorlog sprak Bekius weinig over zijn oorlogsverleden naar zijn familie en militaire vrienden.[4]

Militaire jaren[bewerken]

Na de oorlog sloot Bekius zich in september 1945 als oorlogsvrijwilliger aan bij het Nederlandse leger en kreeg hij een opleiding in Engeland tot officier bij de artillerie. Na het afronden van deze opleiding klom hij in Nederland op tot de rang van kapitein. In 1956 vroeg en kreeg hij eervol ontslag.

Emigratie[bewerken]

Na zijn diensttijd is Bekius in maart 1956 naar Canada geëmigreerd. Hij verkreeg de Canadese nationaliteit, werkte bij een transportbedrijf van een familielid en trad in het huwelijk. Hij was in zijn latere levensjaren op Prinsjesdag een trouw bezoeker van de eresaluutschoten op het Malieveld, als lid van de Vereniging voor Artillerie Officieren (VAO).

Overlijden[bewerken]

In 2014 overleed Bekius in Victoria aan een hartaanval. Het was de wens van zijn vrouw om zijn as bij te zetten in een familiegraf in Britsum in Friesland. Zijn neef, Martijn Schapink, heeft daarvoor de laatste resten van zijn oom opgehaald uit Canada[5][6][7].

In Bekius' testament stond de wens opgenomen om een fonds op te richten, voor studenten aan de Universiteit van Victoria in Canada, om onderzoek te doen naar de militaire geschiedenis van Nederland en het Verenigd Koninkrijk, studenten kunnen jaarlijks een beurs hiervoor aanvragen. In februari 2020 is het Fonds gerealiseerd, met de naam Otto and Joan Bekius Scholarship[8] , genoemd naar beide echtgenoten die reeds een fonds op naam hebben aan de Universiteit van Victoria. Elk collegejaar kan een student, mits hij voldoet aan bepaalde eisen hier een beurs van verwerven.

Bij leven heeft Otto Bekius een gedenkteken laten maken (zie onderstaande afbeelding) met het verzoek om na zijn dood ook zijn naam op dit gedenkteken te plaatsen. Het gedenkteken hangt tot op heden in de kerk te Britsum. In zijn testament was ook bepaald dat er geld gedoneerd zou worden aan de Stichting Alde Fryske Tsjerken, voor het behoud van de Johanneskerk (Britsum).[9] Otto Bekius was een nazaat van de ds. Benjamin Johannes Baekius/Bekius (1656 - 1733)[10] die in Britsum predikant is geweest en in deze kerk begraven ligt.[4] Over een andere nazaat, ds. Francois Bekius die ook dominee was, is een boek geschreven met de titel Francois Bekius, De Duivel dominee uit de Friesche Wouden[11], auteur H.G. Cannegieter.

Trivia[bewerken]

De schuilnaam van Otto Bekius was ´Roy´ , aangezien hij na de mislukte arrestatie zijn oorspronkelijke rode haren zwart liet verven gedurende de rest van de Tweede Wereldoorlog.


Dit artikel "Otto Bekius" is uit Wikipedia. De lijst van zijn auteurs is te zien in zijn historische   en/of op de pagina Edithistory:Otto Bekius.